Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

Ρατσισμός




Ρατσισμός ονομάζεται η διάκριση σε βάρος ατόμων, κοινωνικών ομάδων ή κατηγοριών ατόμων, που προσδιορίζονται με βάση τα φυλετικά ή και πολιτισμικά τους χαρακτηριστικά, με συνέπεια την ανάπτυξη αισθήματος υπεροχής και ανωτερότητας προς αυτούς. 

Φυλετικός ρατσισμός: οι διακρίσεις βασισμένες στη διαφορετικότητα του χρώματος ή εναντίον φυλών του τρίτου κόσμου. 
Εθνικός ρατσισμός: η αίσθηση υπεροχής ενός έθνους έναντι των άλλων (εθνικισμός, σοβινισμός).
Κοινωνικός ρατσισμός: οι διακρίσεις βασισμένες σε πολιτικές, ιδεολογικές, πνευματικές, οικονομικές, πολιτιστικές διαφορές, διακρίσεις σε βάρος των γυναικών, των μειονοτήτων, των ατόμων με ειδικές ανάγκες. 


Αίτια: 
Έλλειμμα παιδείας. Ο απαίδευτος άνθρωπος κινείται παρορμητικά, ενστικτωδώς, χωρίς λογική. Έτσι, υιοθετεί εύκολα ανεπεξέργαστες, στερεοτυπικές πεποιθήσεις που υψώνουν διαχωριστικά τείχη ανάμεσα στους ανθρώπους. 

Η δεινή οικονομική κατάσταση που βιώνουν ορισμένοι άνθρωποι τους οδηγεί στην υιοθέτηση ρατσιστικών αντιλήψεων έναντι αλλοδαπών επειδή αποτελούν φτηνό εργατικό δυναμικό και έτσι τους "παίρνουν τις δουλειές". 

Από την άλλη μεριά, η οικονομική εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο "ηθικοποιείται" με την υποτίμηση του εκμεταλλευόμενου. ( π.χ. οι Λευκοί θεωρούσαν κατώτερους τους Μαύρους για να τους χρησιμοποιούν ως φτηνά εργατικά χέρια). 





Το διαφορετικό πάντα φοβίζει. Θεωρείται επικίνδυνο, ενώ το γνωστό, δηλαδή οι όμοιοί μας, είναι το ασφαλές και το ακίνδυνο. 
Τον ρατσισμό ενισχύει και ο ναρκισσιστικός προσανατολισμός του εκπαιδευτικού συστήματος. Μέσω της ιστορίας, κυρίως οι μαθητές, αποκτούν μια εξιδανικευμένη εικόνα του έθνους και της καταγωγής τους, θεωρώντας τα υπόλοιπα έθνη υποδεέστερα. Έτσι, δημιουργούνται εθνικιστικές αντιλήψεις που έχουν τις ρίζες τους στη φαντασίωση να αποδείξουμε ότι έχουμε υψηλές καταβολές. Επιπλέον, ο κίνδυνος των μικρών λαών από τα ισχυρά κράτη ενισχύει το αίσθημα της αυτοσυντήρησης και τους συσπειρώνει γύρω από τα εθνικά τους χαρακτηριστικά. 


Τον ρατσισμό πυροδοτούν και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τα οποία για λόγους τηλεθέασης μυθοποιούν την δράση των μεταναστών παρουσιάζοντάς τους ως πηγή εγκληματικότητας. 
Επίσης, φιλόδοξοι ηγέτες, προκειμένου να ικανοποιήσουν τα σχέδιά τους, μαζοποιούν και παρασύρουν τον λαό σε επικίνδυνες ρατσιστικές αντιλήψεις. Ο ρατσισμός χρησιμοποιείται ακόμη ως άλλοθι για να αποπροσανατολιστεί ο λαός από σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα. 

Συνέπειες:

Κυριαρχεί ο δογματικός τρόπος σκέψης αφού ο άνθρωπος δεν μπορεί να λειτουργήσει απροκατάληπτα. Υψώνονται φραγμοί στις ανθρώπινες σχέσεις και έτσι κυριαρχεί η αποξένωση ως συνέπεια σε φυλετικά ή πολιτισμικά κριτήρια. Τα άτομα που υφίστανται τον ρατσισμό βιώνουν τη χλεύη, τον εμπαιγμό και τον επαγγελματικό αποκλεισμό. Ο αποκλεισμός ατόμων ή ομάδων στερεί τη συνεισφορά τους από τους υπόλοιπους. Διογκώνονται τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα, υποσκάπτεται η κοινωνική συνοχή και διαχωρίζονται οι άνθρωποι σε προνομιούχους και μη, με ανάλογες συνέπειες στη μόρφωση και στην επαγγελματική σταδιοδρομία. Οι αποδέκτες των ρατσιστικών συμπεριφορών κλείνονται στον εαυτό τους, γίνονται εσωστρεφείς και χάνουν το αίσθημα της αυτοεκτίμησης. Εξάλλου, η ύπαρξη ρατσισμού δείχνει το χαμηλό πολιτιστικό επίπεδο μιας χώρας και την έλλειψη σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα. 


Τρόποι αντιμετώπισης

Η ανθρωπιστική καλλιέργεια θα επιτρέψει την κριτική επεξεργασία των ομαδικών προκαταλήψεων και τη συμφιλίωση με τον συνάνθρωπο. Ακόμα, η απόκτηση κοινωνικής συνείδησης που σχετίζεται με την αλλαγή νοοτροπίας θα τοποθετήσει το συλλογικό συμφέρον πάνω από το ατομικό. Επίσης, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι πνευματικοί άνθρωποι θα πρέπει να σταθούν πρωτοπόροι στην προσπάθεια για ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης απέναντι σε θέματα ρατσιστικής βίας. Απαιτείται κοινωνική και κρατική μέριμνα για τα άτομα και τις ομάδες που υφίστανται ρατσιστικές διακρίσεις και είναι ανάγκη να επικρατήσει ο διάλογος ως το μόνο μέσο επίλυσης διαφορών ανάμεσα στα άτομα και στους λαούς. Η ανάπτυξη των διεθνών σχέσεων σε επίπεδο επιστημονικό, οικονομικό και κοινωνικοπολιτικό θα συμβάλλει στην κυριαρχία του διεθνιστικού πνεύματος και κατ'επέκταση στην ειρηνική συνύπαρξη των λαών. Τέλος, η συνειδητοποίηση της ισότητας όλων των ανθρωπίνων όντων ανεξάρτητα από χρώμα, κοινωνική τάξη ή εθνικότητα διέρχεται μέσα από την αλλαγή ηθικής και τη βίωση των αρχών της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης. 






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου